Hud suresinin 77-81. ayetlerin tefsiri ve Lut kavminin helak edilmesi hakkında bilgi verir misiniz?

Cevap

Değerli kardeşimiz,

İlgili Ayetlerin Meali:

77. Elçilerimiz Lût'a geldiğinde, onlardan dolayı huzursuz oldu, onlara karşı çaresizlik hissetti. "Zor bir gün!" dedi.

78. Lût'un kavmi hemen yanına geldi. Daha önce de o çirkin işleri yapıyorlardı. Lût, "Ey Kavmim! İşte kadınlar, benim kızlarım; sizin için en nezih olanı onlarla evlenmektir. Allah'tan korkunuz ve misafirlerimin önünde beni rezil etmeyiniz! İçinizde aklı başında bir adam yok mu!" dedi.

79. "Sen de biliyorsun ki senin kızlarında bizim gözümüz yok. Bizim ne istediğimizi pekâlâ biliyorsun." dediler.

80. Lût, "Keşke benim size karşı koyacak bir gücüm olsaydı veya güçlü bir desteğe dayanabilseydim!" dedi.

81. Elçiler "Ey Lût! Biz Rabbinin elçileriyiz. Onlar sana asla dokunamayacaklar. Sen gecenin bir vaktinde ailenle birlikte yola çık. Eşinden başka sizden hiçbiri geride kalmasın. Çünkü onların başına gelecek olan, şüphesiz onun başına da gelecektir. Onlar için belirlenen zaman, sabah vaktidir. Sabah da yakın, değil mi?" dediler.

82-83. Emrimiz gelince oranın altını üstüne getirdik ve üzerlerine sağanak halinde, Rabbin katında işaretlenmiş taşlar yağdırdık. Böyle cezalar zalimlerin başından hiç eksik olmaz.

Ayetlerin Açıklaması:

77-78. Elçiler Hz. İbrahim'den ayrılıp Sodom'a gelerek Lût'a misafir oldu­lar. Hz. Lût, onların melek olduğunu bilmediği için, kavminin onlara sarkıntılık edebileceğini düşünerek kaygılandı, şehir halkı hemen Lût'un evine doğru akın et­meye başladılar. Peygamber, kavminin babası hükmünde olduğu için, onların kız­larını kendi kızları yerinde kabul edip kavminin onlarla evlenmelerini teklif ede­rek misafirlerini korumaya çalıştı. (bilgi için ayrıca bk. Hicr, 15/51-74)

79-80. Hz. Lût'un bu teklifi ve direnmesi karşısında kavmi alay ederek onu şehirden çıkarmak istedi. (bk. A'râf, 7/82)  Hz. Lût zayıf bir ümitle de olsa tebliğ görevini sonuna kadar sürdürdü ve onları bu çirkin davranıştan vazgeçirmeye ça­lıştı, misafirlerine tacizde bulunup da kendisini rezil etmemelerini rica etti ve bu hususta Allah'tan korkmalarım öğütledi; sözden anlayıp bu taşkınlıkları önleyecek birini aradı. Fakat içlerinde böyle biri yoktu. Hepsi birbirinden edepsiz, şehvetle­rinin kölesi olmuş kimselerdi. Bu sebeple peygamberin nasihatlerini reddettiler. Lût, burada yalnız ve garipti, peygamber olarak görevlendirildiği için aralarında bulunuyordu; ailesi dışında dayanacak bir desteği yoktu, onları da sürgün edip çı­karmak istiyorlardı. (Nemi, 27/56)

81-83. Elçiler Hz. Lût'un iyice bunaldığını görünce kimliklerini açığa vura­rak ona kavmini helak etmek için geldiklerini bildirdiler. Bu arada bir mucize ola­rak yüce Allah elçilere sarkıntılık etmek isteyenlerin gözlerini kör etti (Kamer, 54/37) artık Lût'u da yanındakileri de göremez oldular. Lût'un aile fertleri dışın­da ona inanan kimse bulunmadığı için (Zâriyât, 51/36) melekler Hz. Lût'un, karısı dışındaki aile fertlerini alıp gecenin bir vaktinde şehri terketmesini istediler. Karısı iman etmediğinden o da kâfirlerle birlikte yok olacaktı. Lût ilâhî emir uyarınca geceleyin ailesini alıp şehirden çıktı; tan yerinin ağarması azabın gelmekte oldu­ğunu haber veriyordu. Nitekim güneş doğarken onları korkunç bir gürültü yakala­mış, ardından şiddetli bir depremle şehir alt üst olmuş, üzerlerine taş yağmış, yok olup gitmişlerdir. (Hicr, 15/73-74)

Lût kavminin başına gelen bu felâketin biçimi ve zamanı farklı âyetlerde ba­zı nüanslarla verilmiştir. Meselâ olay burada, sabahleyin tan yeri ağarırken ülke­nin altının üstüne çevrilerek üzerlerine taş yağdırılması şeklinde anlatılmıştır; Hicr sûresinde ise (73-74) ortalık aydınlanırken onları korkunç bir sesin yakaladığı, ardından da ülkenin altının üstüne çevrilerek üzerlerine taş yağdırıldığı bildirilmiş­tir. Bu âyetleri dikkate alan bazı müfessirler olayın tan yeri ağarırken başlayıp gü­neş doğarken sona erdiğini söylemişlerdir. (bk. Reşîd Rızâ, XII/136)  Böylece Lût kavmi inançsızlık ve ahlâksızlığının cezasını çekerek tarih sahnesinden silinip git­miştir. 83. âyetin son cümlesi Lût kavminin yaşadığı inançsızlık ve ahlâksızlığı ya­şayan kimselerin başına bu tür felâketlerin gelebileceğine işaret etmektedir.

(Diyanet Tefsiri, Kur’an Yolu: III/183-184)

İlave bilgi için tıklayınız:

Hz. Lut hakkında iddia edilenler gerçek midir? Lut aleyhisselamın hayatı hakkında bilgi verir misiniz?..

Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet

Yorum yapmak için giriş yapın veya kayıt olun