Günahlar ahirette üzerimizde kusur olarak mı kalır?

Bir yerde okuduğum bir yazıda eğer kişi büyük günah işlerse ve tövbe ederse onun için üç şeyin olduğu yazıyordu:
Ya hesaba çekilmemiş ağırlığı altında kalacak,
ya Allah ile bire bir "Utanç' cezası ile günahlarını itiraf edecek,
ya da cennetteki bazı makamlardan mahrum kalacak ki bu da ebediyen sürecek bir pişmanlıktır.
Yazılar aynen bunları söylüyordu. Şimdi benim de geçmişimde bazı günahlarım var, tövbe etmiş olsam bile illaki bu durumlardan birisini yaşamak durumunda mıyım?

Değerli kardeşimiz,

Bize göre okuduğunuz yazıdaki üçlü taksimat doğru değildir.

Samimi olarak tövbe eden bir kimsenin mutlaka ahirette günahından dolayı utandırılacağı, bazı makamlarından ebediyen mahrum bırakılacağı veya günahının ağırlığını üzerinde taşımaya devam edeceği şeklinde kesin bir hüküm vermek için açık ve sahih bir delil gerekir.

Aksine Kur’an, Allah’ın tövbe eden kullarına karşı rahmet ve mağfiret kapısını açık tuttuğunu bildirir. Allah Teâlâ şöyle buyurur:

“De ki: Ey nefislerine karşı aşırı giden kullarım! Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin. Çünkü Allah bütün günahları bağışlar. Şüphesiz O, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.” (Zümer, 39/53)

Yine Allah Teâlâ, samimi olarak tövbe edenlerin durumunu şöyle bildirir:

“Ancak tövbe eden, iman eden ve salih amel işleyenler başka. Allah onların kötülüklerini iyiliklere çevirir. Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.” (Furkan, 25/70)

Bu ayet, samimi tövbenin yalnızca günahın bağışlanmasıyla sınırlı olmadığını, Allah’ın dilerse geçmişteki kötülükleri iyiliklere çevirebileceğini göstermektedir.

Ayrıca Allah Teâlâ, tövbe edenleri sevdiğini açıkça bildirmektedir:

“Şüphesiz Allah çok tövbe edenleri sever ve çok temizlenenleri sever.” (Bakara, 2/222)

Hz. Peygamber (asm) Efendimiz de şöyle buyurur:

“Günahından tam olarak dönüp tövbe eden, onu hiç işlememiş gibidir.” (İbn Mâce, Zühd 30; Taberânî, Kebîr, 10/150)

Dolayısıyla geçmişinde günah işlemiş, fakat daha sonra samimi şekilde tövbe etmiş bir kimsenin, “Ben artık Allah katında mutlaka kusurlu bir kulum; ahirette bunun utancını veya cezasını kesinlikle taşıyacağım” diye düşünmesi doğru değildir. Tövbe eden kimse Allah’ın rahmetinden ümit kesmemeli; günahını terk edip pişmanlıkla Rabbine yönelmeli ve bundan sonraki hayatını salih amellerle sürdürmelidir.

Kur’an ayrıca Allah’ın, kulun tövbesinden sonra geçmiş günahlarını bağışlayabileceğini ve samimi dönüşü değerli gördüğünü göstermektedir. Bu sebeple tövbe etmiş bir insanın sürekli geçmiş günahlarıyla kendisini suçlaması ve Allah’ın rahmetinden ümidini kesmesi doğru değildir.

Buna göre, tövbenin özü özetle şöyledir:

Günaha pişman olmak.

Günahı terk etmek.

Bir daha işlememeye karar vermek.

Allah hakkı varsa, terk edilen farzları kaza ederek telafi etmek.

Kul hakkı varsa, hakkı sahibine iade etmek veya telafi etmek ve mümkünse helalleşmek.

Allah’tan af ve mağfiret dilemek.

Bu şartları samimiyetle yerine getiren mümin, Allah’ın rahmetinden ümit kesmemelidir. Kur’an’ın müjdesine göre Allah samimi tövbeyi kabul eder ve günahları bağışlar.

Dolayısıyla tövbe eden mümin, geçmiş günahlarının hayatı boyunca üzerinde bir kusur olarak kalacağından korkmak yerine Allah’ın rahmetine güvenmeli ve güzel amellerle yoluna devam etmelidir.

Kısacası:

Günah işlemekten sakınmak gerekir; fakat günah işleyip samimi olarak tövbe eden kimse, ömrünün geri kalanını “Ben artık Allah katında değersizim” düşüncesiyle geçirmemelidir. Tövbe eden kul Allah’ın rahmetine sığınır, günahı terk eder, farzları zamanında yapmadıysa kaza eder, varsa kul hakkını telafi eder ve güzel amellerine devam eder. Allah’ın rahmetinden ümit kesmez.

Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet