Çocuğumun geleceğinden nasıl emin olurum?

Eğitim öğretimden önce gelir bence. Çocuklarının geleceğinden korkuyorum ve onları kurtarmak istiyorum. Ancak eğitim sistemimizdeki eksiklikler yüzünden arada derede kaldık. Ne yapalım?

Değerli kardeşimiz,

Çocuklarının geleceğini düşünen her anne-babanın kalbinde benzer bir endişe vardır. Özellikle günümüzde eğitim sistemindeki eksiklikler, değişen dünya şartları ve ahlaki problemlerin artması sebebiyle bu kaygılar daha da artabilmektedir.

Ancak şunu unutmamak gerekir ki, hiçbir anne-baba çocuğunun geleceğinden tam anlamıyla emin olamaz. Çünkü gelecek; sadece diploma, okul veya sınav sonuçlarıyla belirlenmez. Aynı şekilde yalnızca iyi bir eğitim de tek başına başarıyı garanti etmez.

Bu konuda şu hususlar yol gösterici olabilir:

1. Çocuğun geleceğini garanti altına almak mümkün değildir; ancak bunun sebeplerini hazırlamak mümkündür.

Anne-babanın görevi sonucu kontrol etmek değil, çocuğuna sağlam bir temel kazandırmaktır. Sonucu ise takdir eden Allah'tır. İnsan sebeplere sarılır, ardından tevekkül eder.

2. Karakter eğitimi, akademik eğitim kadar hatta çoğu zaman ondan daha önemlidir.

Dürüstlük, sorumluluk, çalışkanlık, sabır, öz denetim, merhamet, güvenilirlik ve problem çözme becerileri, insanın ömür boyu yanında kalacak en büyük sermayelerdir. İyi bir meslek sahibi olmak önemlidir; fakat güzel ahlak sahibi olmak hem dünya hem de ahiret için çok daha büyük bir kazançtır.

3. Din eğitimi ve manevî eğitim ihmal edilmemelidir.

Çocuğa Allah sevgisini, Peygamber sevgisini, ibadet alışkanlığını, helal-haram hassasiyetini ve güzel ahlakı küçük yaşlardan itibaren kazandırmaya çalışmak, anne-babanın en önemli vazifelerindendir. Çünkü gerçek başarı yalnızca dünyada değil, ahirette de kurtuluşa vesile olacak bir hayat yaşayabilmektir.

4. Öğrenmeyi seven bir çocuk yetiştirmek, sadece iyi bir okul kazandırmaktan daha değerlidir.

Bugün bilgiye ulaşmak geçmişe göre çok daha kolaydır. Merak eden, araştıran, kitap okuyan ve kendini geliştirmeyi seven çocuklar, eğitim sistemindeki eksiklikleri büyük ölçüde telafi edebilirler.

5. Ev, çocuğun ilk ve en önemli okuludur.

Eğitim sistemini tamamen değiştiremeyebilirsiniz; ancak ev ortamını zenginleştirebilirsiniz. Birlikte kitap okumak, sohbet etmek, soru sormasına fırsat vermek, sorumluluk kazandırmak, sanat, spor ve yabancı dil gibi alanlarda desteklemek çocuğun gelişimine büyük katkı sağlar.

6. Geleceğin meslekleri değişebilir; fakat temel beceriler değerini korur.

İletişim kurabilen, uyum sağlayabilen, eleştirel düşünebilen, üretken, çalışkan ve yeni şeyler öğrenmeye açık bireyler, değişen dünyaya daha kolay uyum sağlar.

7. Çocuğunuza kaygı değil, güven verin.

Sürekli "Geleceğin çok kötü.", "Başaramazsan mahvolursun." gibi mesajlar alan çocuk zamanla cesaretini kaybedebilir. Çocuğun en çok ihtiyaç duyduğu şey, gerçekçi fakat umut veren bir rehberliktir.

8. Dua etmeyi ve Allah'a güvenmeyi ihmal etmeyin.

Anne-babanın evladı için yaptığı samimi dualar en büyük manevî sermayelerden biridir. Çocuk için sadece maddî imkân hazırlamak değil, onun hidayeti, güzel ahlakı, ilmi ve hayırlı bir ömür sürmesi için dua etmek de büyük bir vazifedir.

9. Çocuğunuzu Allah'a emanet edin.

Hz. Yakub (as), bütün tedbirleri almasına rağmen oğullarını Allah'a emanet etmiş ve şöyle demiştir:

"...Hüküm yalnız Allah'ındır. Ben yalnız O'na tevekkül ettim. Tevekkül edenler de yalnız O'na tevekkül etsinler." (Yusuf, 12/67)

Bu ayet, tedbir almakla tevekkülün birlikte yürütülmesi gerektiğini göstermektedir.

Sonuç olarak, bugünün dünyasında çocuğun geleceğini yalnızca okul belirlemez. Aile ortamı, karakter eğitimi, dinî ve ahlakî değerler, duygusal dayanıklılık, öğrenme alışkanlığı ve hayat becerileri en az akademik başarı kadar önemlidir.

Anne-babanın en büyük görevi; çocuğunu sadece iyi bir meslek sahibi yapmak değil, Allah'ını bilen, güzel ahlaklı, sorumluluk sahibi, çalışkan ve hayatın zorlukları karşısında ayakta durabilecek bir insan olarak yetiştirmeye çalışmaktır.

Bundan sonrası ise Allah'ın takdiridir. Mümin, elinden gelen gayreti gösterir, dua eder ve neticeyi Rabbine bırakır.

Böyle bir tevekkül hem kalbe huzur verir hem de anne-babayı gereksiz endişelerden korur.

Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet