Alimden utanmak günahları siler mi?

Bizden önceki ümmetlerden bir eşkıyanın yolda bir alim görüp saklandı/utandı diye affedildiğini ve cennete girdiğine dair bir rivayet veya hadis duydum. Şimdi yıllarca eşkıyalık yapmış milletin malını çalmış gasp etmiş biri kul hakkına girer diye düşünüyorum ve bunların tek affolma yöntemi kişilerin haklarını onlara helal etmesi diye biliyorum. Alim bir zata gösterdiği utanç tabii ki güzel ama neden sadece bu yaptığı ile cenneti kazandı yani hakkına girdiklerinden kısas alınması gerekmez miydi rabbimizin adaletine göre? Teşekkürler şimdiden.

Değerli kardeşimiz,

Bu anlamda bir rivayet bulamadık.

Ama burada anlatılmak istenen mana şudur: Kalpte uyanan samimi haya (utanma) ve pişmanlık, tövbenin başlangıcıdır.

Nitekim Hz. Peygamber (asm) Efendimiz şöyle buyurur:

“Haya imandandır, iman ise cennettedir…” (Zevaid, no: 12706)

Allah’a karşı işlenen günahlar, samimi tövbe ile affedilebilir. Kul hakları ise, ya helallik alınır ya da ahirette hesaplaşma olur. Bu, İslam’da adaletin temelidir.

Eğer böyle bir rivayet varsa, bu tür kıssalar ne anlatmak ister?

Bu tür anlatımlar şunu vurgular: Bir anlık gerçek pişmanlık, insanın yönünü tamamen değiştirebilir. Bir insan o anda tam bir tövbe ile dönüş yaparsa, Allah katında çok değerli olabilir.

Allah dilerse kul hakkını da hak sahibini razı ederek çözer, ama bu, otomatik bir af değil, ilahî adaletle olur.

Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet