Şefaat hakkında bilgi verir misiniz?

Değerli kardeşimiz,

Âhirette bütün peygamberlerin Allah'ın izniyle şefaat etmeleri haktır ve gerçektir. Şefaat demek, günahı olan müminlerin günahlarının bağışlanması, olmayanların daha yüksek derecelere erişmeleri için peygamberlerin ve Allah katındaki dereceleri yüksek olanların Allah'a yalvarmaları ve dua etmeleri demektir.

Kâfir ve münafıklar için şefaatin hiçbir şekilde söz konusu olmadığı o günde, başta Peygamber Efendimiz (asm) olmak üzere diğer peygamberler ve Allah'ın has kulları,

"...izni olmadan O'nun katında kim şefaat edebilir?..." (Bakara 2/255),
"...Onlar Allah rızâsına ulaşmış olanlardan başkasına şefaat etmezler..." (Enbiyâ 21/28)

meâlindeki âyetler şefaatin varlığını ortaya koyarlar.

Peygamber Efendimiz de "Şefaatim, ümmetimden büyük günah işleyenler içindir." (Ebû Dâvûd, “Sünnet”, 21; Tirmizî, “Kıyâmet”, 11; İbn Mâce, “Zühd”, 37) buyurmuştur.

Hz. Peygamber (asm)'in bundan başka bir de umumi bir şefaati vardır. Mahşerde bütün yaratıklar ıstırap ve heyecan içinde hesaplarının görülmesi için bekleşirlerken; o, Allah'a dua ederek hesap ve sorgunun bir an önce yapılmasını ister. Buna "şefâat-i uzmâ" (en büyük şefaat) denilir. Peygamberimiz’in bu şefaati, Kur'an'da “makam-ı mahmûd” (övülen makam) adıyla anılır (bk. İsrâ 17/79; şefâat-i uzmâ konusunda bk. Buhârî, “Zekât”, 52).

Müslümanlara düşen görev, şefaate güvenip dinin icaplarını terketmek değil, şefaate layık olmak için çalışıp çabalamaktır.

Kaynak: DİB., İslam İlmihali, Akaid, İman Esasları, Âhirete İman, I, 129.

Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet