Karıncayı ezen sahabi rivayeti sahih mi?

Bu rivayetin kaynağı nedir? Sosyal medyada video ve yazıyla yer edinmiş bir rivayet var. Bunun kaynağı var mı? Rivayet şu;
Sahabe Efendilerimizden birisi Cuma Namazına giderken yolda bir karıncayı eziyor. Bu durumdan dolayı çok üzülüyor. Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem)'in yanına gidip "Ya Resulallah! Ben bir karıncayı ezdim bana bir günahı var mı?" diye soruyor. Hz. Peygamber Efendimiz de "Yapmış olduğun en büyük günah bu mu?" diye soruyor. Sahabe de "Hayır Ya Resulallah! Ben Cahiliye döneminde kızını diri diri toprağa gömen bir babaydım. Kızımı kazdığım çukura attığımda kızım üstüme gelen tozları temizliyordu." Göz yaşları yanaklarını ıslatan Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem) tekrar anlatır mısın diyerek üç kere tekrarlatıyor ve her defasında Efendimiz daha çok ağlıyor. Etraftaki Sahabe Hz. Peygamberin daha fazla ağlamaması için anlatan Sahabeye anlatmaması için müdahale ediyor ve Hz. Peygamber Efendimiz de "İşte Allahın bana vahyettiği benim size tebliğ ettiğim din budur. Kız çocuklarınızı diri diri toprağa gömerken karıncayı dahi incittiğinize ağlayacak duruma geliyorsunuz."

Değerli kardeşimiz,

Sosyal medyada sıkça paylaşılan, bir sahabinin cuma namazına giderken bir karıncayı ezdiği, bundan dolayı büyük üzüntü duyarak Resulullah (asm) Efendimize geldiği ve ardından cahiliye döneminde kızını diri diri gömdüğünü anlattığı rivayetin bu şekliyle tespit edemedik. Özellikle hikâyenin merkezinde bulunan "karıncayı ezme" kısmına rastlayamadık.

Bununla birlikte, rivayetin ikinci kısmına benzeyen şöyle zayıf bir rivayet vardır:

Darimî’nin Sünen’inde zayıf bir senetle geçen rivayet şöyledir:

Adamın biri, Resulullah (asm) Efendimize geldi ve “Ey Allah’ın Resulü! Biz cahiliye dönemi insanları ve puta tapan kişilerdik. Bu sebeple de çocukları öldürürdük. Bir kızım vardı, bana sevinçli şekilde geleceği bir yaşa kadar büyüdüğünde bir gün onu çağırdım, peşimden geldi ve aileme uzak olmayan yakında bulunan bir kuyuya gittim, elinden tuttum ve onu kuyuya attım, bana en son sözü: “Ey babacığım! Ey babacığım!” demesiydi, dedi.

Bunu dinleyen Resulullah (asm), göz yaşları boşalıncaya kadar ağladı. Resulullah’ın yanında oturan kişilerden biri olayı anlatan adama “Resulullah’ı üzdün” dedi. Resulullah da ona: “Bırak onu, o kendisini kederlendiren bir şeyi soruyor.” dedi ve sonra: “Sözünü bir daha tekrar et.” buyurdu. Adam da tekrar anlattı. Resulullah (asm) yine ağladı, göz yaşları sakalına aktı. Sonra da “Muhakkak ki Allah, cahiliyeden, yaptıkları kötülükleri kaldırmıştır. Sen ameline yeniden başla (güzel amel işlemeye bak)” buyurdu. (Dârimî, Mukaddime, 1)

Dolayısıyla günümüzde anlatılan hikaye, büyük ihtimalle bu rivayetin zamanla genişletilmiş ve farklı unsurlar eklenmiş bir versiyonudur. Özellikle karınca olayıyla kızını diri diri gömme kıssasının aynı rivayette geçtiğine dair bir bilgi bulamadık.

Sonuç olarak, kaynaklarda bulunan rivayet, karınca kısmını içermeyen ve senedi de zayıf kabul edilen, cahiliye döneminde kızını öldürdüğünü anlatan kişinin kıssasıdır.

İlave bilgi için tıklayınız:

Peygamberimizin ağladığı olayı anlatır mısınız?

Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet