İçteki boşluktan arınıp Allah'a nasıl sığınırım?

Şimdi benim içimde bir boşluk var Allah'ı biliyorum inkar yok ama Allah'a bağlı hissetmiyorum bu durumda kâfir/imansız/münafık olur muyum? Eğer bu üçlüden olmuyorsam acaba Allah'a nasıl yaklaşabiliriz gıybet dedikodu yalan dolandan uzak durmak istiyorum zaten yalan profesyonellik alanım bundan uzak durmak istiyorum Allah ile alakalı içimde boşluk değil iman dolsun nasıl yapabiliriz acaba ? Biraz ona yaklaşsam ve haram konusu hormonal dengeler yüzünden harama bakma konusunda iyi değilim kısaca tavsiye verin Allah'a yaklaşım ve içimde boşluk olmasın içimden varlığını bilip içimde şüphe ve güvensizlik olmasın mümin olarak vefat etme öbür tarafa gitmek istiyorum.

Değerli kardeşimiz,

İslamî açıdan bakıldığında, anlattıklarınız tek başına sizi kafir, imansız veya münafık yapmaz.

Kur'an'da ve sünnette iman eden insanların zaman zaman iman zayıflığı, manevî kuraklık, kalp darlığı ve iç boşluğu yaşayabileceğine dair sözler var. Mesela bir hadis-i şerifte şöyle buyurulur:

“Âdemoğlunun kalbi, (ateşin üzerindeki) tencere gibi kaynayan bir şeydir, sürekli değişir.” (İbn-i Hanbel, Müsned, 6/4)

Hatta sahabilerden bazıları da zaman zaman kalplerindeki değişimlerden endişe etmişlerdir.

Asıl önemli olan, kişinin bu durumdan rahatsız olması ve Allah'a yaklaşmayı istemesidir. Siz zaten "Allah'a yaklaşmak istiyorum", "mümin olarak ölmek istiyorum" diyorsunuz. Bu arzu bile kalbinizdeki kuvvetli imanın bir işaretidir.

İçinizdeki boşluğu doldurmak için birkaç noktaya odaklanabilirsiniz:

1. Allah'ı Sadece Bilmeye Değil, Tanımaya Çalışın

Birçok insan yüzeysel anlamda Allah'ın varlığını bilir, buna taklidi iman denir. Ama O'nun kainatta yansıyan isimleri ile bilmek mesela rahmetini, merhametini, kudretini, hikmetini, iltifatını, cemalini, yakınlığını bilmek ve bunları yeterince tefekkür etmek daha derin bir imanı gerektirir. Buna da tahkiki iman denir.

Her gün birkaç dakika Allah'ın size verdiği nimetleri, sizi bugüne kadar nasıl koruduğunu, kainattaki varlıkları nasıl yaşattığını, nasıl hepsine adil bir şekilde en uygun bir tarzda hayat verdiğini düşünmeye çalışın.

Unutmayın iman sadece zihinsel bir kabul değil, kalbin de Rabbini tanımasıdır. Kur'an'da Allah şöyle buyurur:

"Ben kuluma şah damarından daha yakınım." (Kaf, 16)

İşte tefekkürle bunu hissetmeye çalışın.

2. Az Ama Devamlı İbadet

Farz ve vacip ibadetleri sürekli ve kesintisiz yapmamız gerekir.

Nafile ibadetlerinizi ise azar azar, ama artırarak yerine getirin. İnsan, bazen değişmeye karar verir ve hızlı bir şekilde, hatta radikal bir şekilde değişmeler yaşamak isterler. Özellikle gençlik yıllarında bu çok olur.

Onun için vakit namazları mümkün olduğunca vaktin hemen başında kılmaya çalışın, her gün 5-10 dakika Kur'an okumaya çaba gösterin, sabah ve akşam kısa zikirler yapın, sabah ve akşam tefekkür edin ve namaz sonrasında dua etmeyi ihmal etmeyim.

Peygamber Efendimiz sık sık şöyle dua ederdi:

يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلى دِينِكَ

“Ey kalpleri halden hâle eviren Allah'ım, kalbimi senin dinin üzere sabit kıl” (Tirmizi, Deavat, 89)

Bu duayı sıkça okuyabilirsiniz.

Dua ederken sadece bilinen dualar okumak zorunda değilsiniz. Allah'a duygularınızla da konuşun. Mesela şöyle diyebilirsiniz:

"Allah'ım, seni biliyorum ama sana yakın hissedemiyorum. Kalbimdeki boşluğu senin sevginle doldur. Sana güvenmeyi, seni sevmeyi ve sana sığınmayı bana nasip et."

3. Günahla Mücadelede Ümitsiz Olmayın

"Haram bakışlarla mücadele ediyorum" demişsiniz. Şunu unutmayın: Günahla mücadele etmek, günahın hiç akla gelmemesinden daha farklı bir şeydir. İnsan nefis taşır. Önemli olan mücadeleyi bırakmamaktır. İnsan da nefis varsa, ölünceye kadar imtihana tabidir ve mücadele devam etmesi gerekir.

Günah işlediğinizi düşündüğünüzde, hemen tövbe edin, kendinizi tamamen mahvolmuş olarak görmeyin. Çünkü müminler Allah’tan ümit kesmez.

Şeytanın en sevdiği şeylerden biri, insanı günahından çok, vesvese vermek ve bu suretle umutsuzluğa sürüklemektir

4. İmanı Sadece Korkuyla Değil, Sevgiyle De Besleyin

Mümin her zaman korku ve ümit arasında olmalıdır. Ama birçok insan cehennem korkusunu bilir ama Allah'ın rahmetini yeterince düşünmez. Sadece "Allah benden ne ister?" diye değil, "Allah bana ne kadar merhamet ediyor?" diye de düşünmek kalpteki yakınlık hissini artırır.

Bakınız Kur’an-ı Kerim’de Cenab-ı Hak kendisini; Rahman, Rahîm, Gafur, Vedûd (çok seven) olarak tanıtır. Bu isimlerle O’nu düşünün

Son olarak şunu söylemek isteriz:

Kalbinizdeki boşluk sizi Allah'ı aramaya yöneltiyorsa, bu boşluk tamamen kötü bir şey olmayabilir. Bazen insanı Rabbine yaklaştıran şey, içindeki eksiklik hissidir. Önemli olan bu boşluğu başka şeylerle değil, Allah'a yönelerek doldurmaya çalışmaktır.

Allah kalbimize itminan, yakîn ve sebat versin; sizi de bizi de iman üzere yaşatıp iman üzere vefat ettirsin. Amin.

Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet