Evlenirken, Allah'ın laneti aldatanın üzerinde olsun demek caiz mi?

Eşler evlenirken birbirine kim birbirimizi aldatırsa veya zina ederse Allah'ın tüm laneti sonsuza kadar onun üzerinde olsun, demek caiz midir?

Değerli kardeşimiz,

Nikâh esnasında veya öncesinde eşlerin birbirine sadakat şartı koşması ve zina gibi büyük günahlardan kaçınmayı taahhüt etmesi fıkhen ve ahlaken makbuldür. Ancak "Allah’ın laneti aldatanın veya zina edenin üzerinde olsun" şeklinde beddua içeren şartlar koşmak veya bunu nikâhın bir akit şartı haline getirmek uygun değildir.

Lanet, Allah’ın rahmetinden uzaklaşmayı ifade eder. Bir Müslümana, özellikle de hayat arkadaşına lanet okumak veya "Allah'ın laneti üzerinde olsun" demek dinen tavsiye edilmemiştir.

Eğer bu ifade eşler arasında bir tehdit, güvensizlik veya karşılıklı beddua şeklinde nikâha yansıtılırsa, evliliğin temeli olan sevilme, saygı, sükûnet, şefkat ve merhamet ruhuna zedeler.

İslam hukukunda nikâh akdi, belirli rükün ve şartlarla kıyılır.

Eşlerin veya bekarların "zina etmemesi" veya "aldatmaması" zaten İslam'ın taraflara ve kişilere yüklediği temel ve bağlayıcı bir yükümlülüktür. Bunu ayrıca lanet kelimeleriyle şart koşmaya hukuken gerek yoktur; çünkü bu zaten dinin emridir.

Nikâh anında veya akit esnasında bu tarz sert ifadelerle şart koşmak nikâhı batıl (geçersiz) kılmasa da, evliliğin huzurlu başlamasına gölge düşürür.

Alternatifler nelerdir, doğru olan yaklaşım nasıl olmalı?

Eşlerin birbirine sadık kalacaklarına dair söz vermesi, Allah'ı şahit tutarak birbirlerine hürmet göstermeleri elbette çok güzeldir ve teşvik edilir. Ancak bu durum lanet okumakla değil, "Allah’ın rızasını gözeterek birbirimize sadık kalacağımıza, iffetimizi koruyacağımıza söz veriyoruz" şeklinde olumlu, yapıcı ve hüsn-ü zan içeren bir dille ifade edilmelidir.

Şayet bir kimse nefisine uyup büyük bir hata (zina/aldatma) işleyecek olsa bile, İslam'da her zaman tövbe kapısı açıktır. "Sonsuza kadar lanet olsun" gibi ifadeler, kişinin tövbe etme ihtimalini ve Allah'ın rahmet kapısını kul bazında mutlak bir hükme bağlamak açısından da fıkhi ve itikadi olarak sakıncalıdır.

Kur’an ve Sünnette lanetleşmek var mı?

Kur'an-ı Kerim'de lanetleşme (liân), yalnızca özel ve istisnai bir durum için geçerlidir:

Nur Suresi (24/6-9) ayetlerinde, eşini zina ile suçlayan ancak bunu ispatlayacak dört şahidi olmayan karı koca arasındaki özel bir mahkeme usulü anlatılır. Koca, yalan söylüyorsa Allah’ın lanetinin kendi üzerine olmasını; kadın ise kocanın yalan söylediğini ispatlamak için kendi üzerine Allah’ın gazabını diler.

Ancak bu, halihazırda var olan ağır bir zina suçlaması ve hukuki bir ihtilaf anındaki özel bir durumdur. Bunu, evlenecek kişilerin gelecekteki olası bir duruma karşı kendi aralarında lanetleşme şartı koşmalarına delil göstermek doğru değildir.

Hz. Muhammed (asm) efendimiz müminlerin birbirine lanet etmesini yasaklamış ve ahlaki ölçüleri şöyle belirlemiştir:

Mümin, insanların ayıplarını araştıran, çok lanet eden, hayasız ve kötü sözlü kimse değildir." (Tirmizî, Birr, 48)

Birbirinize Allah’ın laneti, Allah’ın gazabı ve cehennem temennisiyle beddua etmeyin." (Ebu Davud, Edeb, 52)

Bu hadisler, evliliğin sevgi, rahmet ve sükûnet temelleri üzerine kurulması gerektiğini; lanet ve beddua içeren sözler yerine güzel temennilerin seçilmesinin elzem olduğunu göstermektedir.

Özetle:

Eşlerin sadakati teşvik etmesi güzeldir; ancak nikâh esnasında veya genel olarak birbirine lanet okumak, beddua içeren şartlar koşmak dinen uygun değildir. Bunun yerine sevgi, sadakat, takva ve Allah'ın rızasına dayanan bir ahitle yola çıkılması esastır.

Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet