İnsanın maneviyatında neden inişli çıkışlı haller olur?

Tarih: 02.01.2020 - 12:53 | Güncelleme:

Soru Detayı

Bazen kendimizi Allah'a çok yakın hissederiz bazende çok uzak hissederiz bu neyden kaynaklanır? Bu durumu düzeltmek için ne yapılmalıdır? Yani hep Allah'a yakın olmak için ne yapılmalıdır? Allah'a kendimizi uzak hisstegimizde günah işleme isteği ve günah işleme çok daha fazla oluyor bunun nedeni nedir? İlacı nedir?

Cevap

Değerli kardeşimiz,

Bu husus insanın fıtratıyla alakalıdır. Çünkü insanda Allah’a yakınlaştırmayı uygun gören ruhani duygular yanında, ondan uzaklaşmayı arzu eden nefsani duygular da vardır. Bu durum imtihanın bir gereğidir. 

Psikolojide alışkanlığı ifade eden kurallardan söz edilir. Limonu gören kimsenin ağzının ekşimesi gibi.. Keza insanın meyil ettiği bir tarafa beyindeki nöronların  da o tarafa meyletmesi gibi. Bu bilimsel tecrübeler de insanın duyguları hatta nöronları onun iradesine bağlı veya refleks bir şekilde harekete geçeceğini göstermektedir. 

O halde insana düşen, Allah’ın emir ve yasakları çerçevesinde iradesini kullanmak, kendisine güzel işleri yapma alışkanlığını kazanmaktır.

Vahyin ışığında eğitilen duygular, fikirler ve hissiyat, yapılan güzel işlere karşı bir alışkanlık kazanacaktır. Ulvi duyguların alışkanlığı ne kadar fazla olursa insanın iyilik yapma temayülü o nispette artar. 

“Mümin, yeşil ekine benzer. Rüzgar hangi taraftan eserse onu o tarafa yatırır (fakat yıkılmaz), rüzgâr sakinleştiğinde yine doğrulur. İşte mümin de böyledir; o, bela ve musibetler sebebiyle eğilir (fakat yıkılmaz). Kâfir ise sert ve dimdik selvi ağacına benzer ki Allah onu dilediği zaman (bir defada) söküp devirir.” (Buhari, Tevhid, 31/ hno: 5644.) manasındaki hadisten de müminin halden hale dönmesinin yapısının gereği olduğunu anlamak mümkündür.

Aşağıdaki hadisten de alınacak güzel dersler var:

Bir gün sahabeden Hz. Hanzala Hz. Peygamber (asm)’in huzuruna çıkar ve şöyle der: 

“(kendini kastederek) Hanzala münafık oldu. Ey Allahın Rasulü dedim. Rasulullah (asm) bunun üzerine:”

- “O nedir (o ne biçim söz)” dedi. Ben de söyle dedim:

“Ey Allahın Rasulü! Senin huzurundayken bize cehennemi cenneti hatırlatıyorsun. Sanki gözlerimizle görüyoruz. Fakat huzurundan çıkınca, eşlerimizle çocuklarımızla meşgul oluyor, mesleğimizi icra ediyoruz. Çok (şeyi) unutuyoruz.”

Bunun üzerine Rasulüllah (asm) şöyle buyurdu:

“Nefsim kudreti elinde olana yemin olsun ki: Huzurumda bulunduğunuz hal üzere ve (o şekilde) hatırlamağa (zikirde) devam etseydiniz. Melekler (evlerinizde) döşekleriniz üzerinde ve yollarda sizinle musafaha ederlerdi. Fakat ya Hanzala, bir saat ibadetle bir saat dünya işleriyle uğraşınız, yeter.” diye üç defa tekrarladı. (Müslim rivayet etti). (Riyâzus-Sâlihîn s. 140. 14. bab, 151. hadis)

Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet

Yazar:
Sorularla İslamiyet
Kategori:
Okunma sayısı : 1.000+

Yorumlar

34-İstanbullu

Keşke güzel amellerimizi hiç terketmeden onları alışkanlık haline getirsek ne iyi olurdu değil mi?
Ne mutlu amellerinde sadık ve sabit duranlara..

Yorum yapmak için Giriş Yapın ya da Üye olun.
Yorum yapmak için giriş yapın veya kayıt olun