Abdülkadir Geylani’yi vesile eden, sıkıntıdan kurtulur mu?

Abdülkadir Geylanî hazretleri buyurdu ki; "Sıkıntıda olan bir kimse beni vesile edip Allahü teâlâya yalvarsa derhal sıkıntısı gider. Şiddet anında her kim benim ismimi ansa derhal rahata kavuşur. Abdülkadir Geylânî hazretlerinin yüzü suyu hürmetine diyerek, her kim Allahü tealadan dilekte bulunursa, derhal işi görülür."
Bir kere de; "Her kim her rekatında Fâtiha'dan sonra on bir İhlâs okuyarak, iki rekat namaz kılarsa, selâmdan sonra da on bir defa Allah'ın Resulüne salât ve selâm getirip benim ismimi anarak yalvarırsa, Allahü teâlânın izni ve yardımıyla derhal işi görülür." buyurdu.
Bu namaz hakkında bilgi verir misiniz? Sıhhati nedir? Zayıf olsa da amel edilir mi?

Değerli kardeşimiz,

İslâmî itikat ve tevhid inancına göre; duaya icabet eden, sıkıntıları gideren ve darda kalanların imdadına yetişen yalnızca Allahü teâlâdır. Sıkıntıda olan bir kimsenin salih kişileri, evliyaları veya peygamberleri vesile kılması yani tevessül konusu caizdir, ayet ve hadislerde birçok örneği vardır:

Hz. Yakup’un evlatlarının, babalarından kendileri için Allah’tan af dilemesini istemeleri, salih bir kişinin duasıyla tevessüle örnek teşkil eder. (Yusuf, 97-98)

Hz. Musa’nın kavminin, üzerlerindeki azabın kaldırılması için ondan Rabbine dua etmesini istemesi, salih kişinin duasıyla tevessülün caiz olduğunu gösterir. (Araf, 134)

Hz. İsa’nın havarilerinin, gökten bir sofra indirilmesi için onun Allah’a dua etmesini talep etmeleri dua vesilesine örnektir. (Maide, 112-114)

Hz. Yakup’un, Hz. Yusuf’un kokulu gömleğinin gözlerine sürülmesiyle gözlerinin açılması, peygamberlere ait eserlerin (teberrüken) vesile kılınabileceğine delil gösterilir. (Yusuf, 93-96)

İsrailoğullarının, içinde kutsal emanetler barındıran "Tabut-u Sekine" (Sandık) vesilesiyle düşmanlarına karşı zafer ve sekine talep etmeleridir. (Bakara, 248)

Ayette geçen "vesile" kavramı alimler tarafından Allah’a yakınlaştıracak iyi ameller, itaat ve salih vesileler olarak tefsir edilmiştir. (Maide, 35)

Hz. Adem’in işlediği hata sonrasında Hz. Muhammed’in ismi hürmetine tövbe etmesi ve tövbesinin kabul olunması rivayet edilir. (Hâkim, Mustedrek, 2/615; Suyuti, ed-Dürrü'l-Mensûr, 1/116. Yusuf Nebhanî, Hucetullahi ale’l-âlemin, s. 210)

Hz. Peygamber (asm) Efendimizin, gözlerinin açılması için duaya muhtaç olan âmâ sahabeye öğrettiği ve "Ey Allah'ım, rahmet peygamberi olan Nebin Muhammed ile sana yöneliyorum" duasını içiren sahih bir hadistir.

Konunun detayı şu şöyledir:

“Sahabeden âma bir zat Hz. Peygamberimize (asm) gelip gözlerinin açılması için dua etmesini rica eder. Efendimiz (asm) ona “git bir su kabını getir ve abdest al! Sonra iki rekât namaz kıl! Ardından da:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ يَا مُحَمَّد إِنِّي قَدْ تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي فِي حَاجَتِي هَذِهِ لِتُقْضَى اللَّهُمَّ فَشَفِّعْهُ فِيَّ

Ey Allahımız! Şüphesiz ben senden rahmet nebisi olan Peygamberin Muhammed ile istiyor ve onunla sana yöneliyorum! Ey Muhammed! Bu ihtiyacımın yerine getirilmesi için seninle Rabbime yöneldim! Ey Allah’ımız! Onu benim hakkımda şefaatçi kıl!” diye dua et, buyurdu.

Derken o âmâ zât, Efendimizin (asm) yanına geldi. Sanki onda daha önce hiçbir rahatsızlık yokmuş gibiydi, tamamen iyileşmişti. (bk. Tirmizî, Daavât, 118/3578; İbn-i Mâce, İkāme, 189; Nesâî, Kübrâ, 6/169; Ahmed, 4/138; Heysemî, 2/279)

Demek ki vesile ederek dua etmek ve şifa dilemek hem ayetlerle hem de hadislerle sabittir.

Soruda geçen namaza gelince:

Böyle bir namaz şekli ayet ve hadislerde bulunmamaktadır. Ancak bu şekilde kılınan namaz geçerlidir.

Şifayı verenin, sıkıntıyı giderenin ve her şeyin yaratıcısının Allah olduğu bilinciyle; Peygamber efendimizi, diğer peygamberleri, başka salih kulları vesile ederek istemenin bir sakoıncası olmaz. Unutmamak gerekir ki, vefat edenler yok olmadılar, onlar kabir hayatındadırlar.

Bu nedenle “Peygamberimiz hürmetine, filan veli hürmetine şu işimi tahakkuk ettir, Allah’ım!” şeklindeki tevessül yapılabilir.

İşte tevhid akidesini sarsmayan bu gibi yalvarışlar meşru birer tevessüldür.

Peki, bu şekilde dua eden sıkıntıdan kurulur mu?

Dua, Allah ile kul arasındaki en samimi iletişim ve bir kulluk ifadesidir. Onu sadece bir "istek formu" veya otomatik bir talep mekanizması olarak görmek duanın ruhuna aykırıdır. Kul, istemese ve anında karşılık almasa bile dua etmekle ibadet sevabı alır ve Rabbine yakınlaşır.

Kulun "Mutlaka tam istediğim gibi ve hemen olsun" şeklinde bir diretmede bulunması, kendi sınırlı aklını ilahi hikmetin önüne koyması demektir. Oysa kulluk; Allah’ın iradesine teslim olmayı, O'nun zamanlamasına ve takdirine razı olmayı gerektirir.

Allah her duaya icabet eder; ancak bu icabet her zaman kulun istediği şeyin birebir ve hemen verilmesi şeklinde olmaz. Bazen kulun istediği şey onun için hayırlı değildir (bunu kişi bilemez), bazen Allah daha hayırlısını verir, bazen de duanın karşılığı ahirete saklanır.

Özetle; dua sürecinde "Hakkımızda en hayırlısını ver" bilinciyle hareket etmek hem ruhsal bir huzur sağlar hem de hakiki bir kulluk duruşunun göstergesidir.

Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet