​Hz. Ömer dayak mı yemiş?

Hz. Ömer Müslüman olduktan sonra imanını ilan edince müşrikler tarafından uzun bir şekilde dövmüşler bu doğru mudur? Hz. Ömer’e(r.a.) de hoş geldi ve gidip Cemil’i buldu. “Ya Cemil, ben iman ettim ama kimseye söyleme!” dedi. Bunun üzerine saatler içerisinde Hz. Ömer’in(r.a.) iman ettiğini bütün Mekke duymuş oldu. Hz. Ömer(r.a.), Kureyşlilerin toplandıkları yere gittiğinde Cemil b. Mamer’in haberi duyurması üzerine Mekkeliler önce herhangi bir tepki göstermemişlerdi. Ama bu tepkisizlik Hz. Ömer’in(r.a.) Kâbe’ye gidip Müslüman olduğunu ilan ettiği anda yerini şiddete bırakmıştı. Mekkeliler orada Hz. Ömer’i(r.a.) şiddetli bir şekilde, uzun süre dövmüşlerdi. (Zühri, Meğâzi, 48.) Olayı gören As b. Vail onlara müdahale ederek Hz. Ömer’i(r.a.) kurtarmıştı. (İbn İshâk, es-Sîre, 164.)

Değerli kardeşimiz,

Hz. Ömer’in (r.a.) İslam’a girişi, siyer kaynaklarında nübüvvetin 6. yılında gerçekleşen önemli bir dönüm noktası olarak anlatılır.

Rivayete göre Hz. Ömer Müslüman olduktan sonra imanını gizlememiş, bilakis Kureyş içinde bu haberi en hızlı yayan kişinin Cemil b. Mamer el-Cumahî olduğunu öğrenerek ona gidip Müslüman olduğunu bildirmiştir.

Cemil ise hemen Mekkelilerin toplandığı yere koşmuş ve, “Ömer dinden çıkmış!” diye bağırarak onun Müslüman olduğunu ilan etmiş. Peşinden gelen Hz. Ömer ise dinden çıkmadığını, aksine Müslüman olduğunu söylemiş.

Bunun üzerine Mekkeliler Hz. Ömer’e saldırmış; o da kendisini savunmuş, olay uzun süre devam etmiş ve nihayet As b. Vail es-Sehmi araya girerek onu koruma altına almıştır.

Bu hadise, Hz. Ömer’in İslâm’ı açıktan yaşama konusundaki kararlılığını ve Müslümanların Mekke’deki sosyal baskı ortamını göstermesi bakımından önemlidir.

Olayın ana çerçevesi erken dönem siyer kaynaklarında yer almakta olup özellikle İbn İshâk’ın (ö. 151/768) rivayeti, İbn Hişâm (ö. 218/833) tarafından nakledilen metin üzerinden günümüze ulaşmıştır.

Ayrıca Zühri’ye (ö. 124/742) nispet edilen meğāzî rivayetlerinde de Hz. Ömer’in Müslüman olduktan sonra Kureyş ile çatıştığı zikredilmektedir.

Bu durum, İslam'ın ilk dönemlerinde Müslümanların karşılaştığı zorlukları ve fedakarlıkları göstermektedir.

Kaynaklar:
- İbn Hişâm, Abdülmelik b. Hişâm. es-Sîretü’n-nebeviyye. Thk. Mustafa es-Sekkā vd., Kahire: Dârü’l-Meʿârif, ts., I, 343–345.
- İbn İshâk, Muhammed b. İshâk. Sîretü Resûlillâh (İbn Hişâm rivayeti içinde).
- ez-Zührî, Muhammed b. Müslim. Kitâbü’l-Meğāzî (rivayetleri için bk. Taberî, Târîhu’l-ümem ve’l-mülûk, Beyrut: Dârü’t-Türâs, 1387/1967, II, ilgili bölüm).
- Taberî, Muhammed b. Cerîr. Târîhu’l-ümem ve’l-mülûk. Beyrut: Dârü’t-Türâs, 1387/1967.

Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet