Namazı bıraktım

Sesli dinle

Hadi itiraf edeyim… Ben ömrüm boyunca hiç namaz kılmadım. Nasıl kılınır, bilmiyorum. Bazı sureleri yıllar önce ezberlemiştim ama sonradan unuttum. Senin söylediklerinden anladığım kadarıyla, namaz çok önemli bir ibadet. Yani “kılsan iyi olur” cinsinden bir şey değil. Olmazsa olmazlardan…

Evet, namaz imandan sonra en önemli hakikattir. Namazsız insan nesi varsa yitirmiştir.

Bak ne geldi aklıma… Namazla ilgili eski bir hatıra… Hafıza ne tuhaf… Bir bilgiyi, anıyı unuttum sanıyorsun, sonra anlıyorsun ki hafızanın bir yerinde saklı duruyormuş. Bu da öyle oldu…

Ressam bir arkadaşım vardı. Namazını kılardı. Bir gün beni ziyarete geldi.

Eski günleri yâd ediyorduk. İkindi vakti girdi, ezan okundu. "İstersen namazı birlikte kılalım." dedim.

“Ben namazı bıraktım, artık kılmıyorum.” dedi.

Üzüldüm… Bir süre düşündükten sonra, aramızdaki samimiyete güvenerek şunları söyledim:

Kardeşim! Nefsin seni aldatıyor. “Namazı bıraktım.” derken yanılıyorsun.

Namaz seni bırakmış da haberin yok. Allah seni huzuruna almıyor artık, anlasana

Allah âdildir. Kimseye zulmetmez. Her hak sahibine hakkını verir. Hem de merhametlidir.

Belli ki sen Rabbinin huzuruna girme liyakatini kaybetmişsin. Kim bilir neler yaptın da böyle oldu.

Bundan sonra sana düşen, tövbeyle, istiğfarla nefsini arındırıp tekrar huzura varmaktır. 

Bir makam sahibi herkesi huzuruna almaz. Makamı yükseldikçe oraya girmek daha da zorlaşır.

Allah da manevi huzuruna herkesi almıyor. Namaz nimetini herkese vermiyor. 

Bir süre namaz kılan yani onun divanına varabilen kişinin sürekli orada kalma garantisi yok. Her an düşebilir ve bir daha alınmayabilir.

Bunları düşün de aklını başına topla. Ömrün sular seller gibi akıp gidiyor.

Rabbinin davetine huşû duyarak var. Kalbin saygı duysun, ruhun titresin, gözün yaşarsın.

Sen kulsun, mütevazı ol. Kibirden arın, gururdan sıyrıl. Rabbini daha yakından bilmeye, tanımaya, sevmeye çalış. Muhabbetini kazanmak için çaba harca. 

İman da elbise gibi eskir, onu yenile. Rabbinin kitabını oku, eserlerini tefekkür et.

İnanmak başka, tanımak başka, sevmek büsbütün başkadır. İnancını derinleştir. Rabbini tanı.

Tanırsan muhabbetin artar, sevgilisini özleyen, bir an evvel onunla olmak isteyen âşık gibi olursun. 

Sen Rabbini sever de gereklerini yerine getirirsen Rabbin de seni sever.

Rabbine sevgini ifade etmenin yolu ise onun Habibine benzemektir.

Bizler Habibullaha benzediğimiz oranda insan ve İslam oluruz, Allah da bizi sever.

Allah sevgisinin en mühim neticesi ve alameti ise, namazdır.

İblis seni uzak tutmak için vesvese verir. Dinleme onu! İblisin sözüne aldanan, nefsinin şerrinden kurtulamaz.

Unutma! Huzura durmayan huzur bulamaz!

Kategori:
36 kez okundu
Yorum yapmak için giriş yapın veya kayıt olun