Yanarak ölen bir kafiri toprak nasıl sıkıştıracak?

- Ölünce hemen mi sorgulanacağız?
- Eğer öyleyse yanarak ölen bir kafiri toprak nasıl sıkıştıracak?
- Ben duymuştum böyle kafir ya da günahkar mıydı toprak sıkıştırıyormuş böyle ama yanan biri için peki şöyle mi olacak Allah ölen ruhu toprağa mı koyacak ve ayak seslerimizi duyacakmış beden nereye gömülürse oraya mı gidecek?

Değerli kardeşimiz,

Bu gibi gaybi işler akılla bilinip yorumlanamaz. Bunları ancak semi delillerle yani ayet ve hadislerden öğrenebiliriz.

Kabir azabının hem ruha hem de bedene yapılacağı görüşü tercihe şayandır. Ancak bu azabın toprağa konulan bedene değil, bedenden ayırlan ruhun kabir âlemine uygun olarak yeni giydiği latif bedenine azap edilmekte veya nimetler verilmektedir Ehl-i sünnete mensup bir topluluk, gül suyunun güle sirâyet ettiği gibi, rûhun da bedene sirâyet eden bir cevher olduğunu söylemişlerdir. (Aliyyu'l-Kâri, Fıkh-ı Ekber Şerhi, terc. Y. Vehbi Yavuz, İstanbul 1979, s. 259)

Demek ki, kabirden maksat, cenazenin konulduğu toprak değil, ruhun gittiği kabir âlemidir, sıkışan da toprağa konular ceset değil ruhun kabir âleminde girdiği yeni latif libasıdır. İşte sorgu da azap da nimet de bu kabir âlemi dediğimiz berzahda ve ruhun yeni giydiği latif libasıyla olacaktır.

Şu halde dünyada yanarak ölen, denizde kaybolan ya da hiç gömülmeyen birinin kabir âleminde ruhunun sıkılmasına bir engel yoktur. Zira yanan, kaybolan ya da gömülmeyen bedene değil, ruhun kabir âlemindeki yeni latif libasına, o âlemin şartlarına göre bir durum söz konusudur.

Ayrıca, kabir âlemindeki bu sıkıştırma olayı, yalnız kâfirler için değil, müminler için de söz konusu olabilir. Bu konuda en çarpıcı bir misal Hz. Sad b. Muaz ile ilgilidir. Şöyle ki:

Peygamber Efendimiz (asm) Hz. Sad b. Muaz’ın ölümünden / defninden sonra “Şüphesiz kabrin mutlaka bir sıkıştırması vardır. Onun sıkıştırmasından eğer bir tek kişi kurtulsaydı, Sad b. Muaz kurtulurdu.” diye buyurdu. (İbn Hanbel, 24581)

Sad b. Muaz'ın annesi ağlamaya başlayınca, Peygamber Efendimiz (asm) onu şöyle teselli etti:

“Sana şunu söylesem gözyaşın durup ve hüznün kaybolup gitmez mi? İşte bak: Allah’ın ilk defa kendisi(ni karşılarken) güldüğü / tebessüm buyurduğu kimse senin oğlundur ve ölümünden ötürü Arş titredi (daha ne istersin!” (bk. İbn Hanbel, 27581)

Konuyla ilgili Peygamber Efendimizin (asm) başka açıklamaları da vardır. Kabir, müminleri annenin yavrusunu okşaması ve bağrına basması gibi sıkacak, kâfir ve münafıkları da şiddetli bir şekilde sıkacaktır. (bk. Müsned, V, 407; VI, 55, 98; Tirmizi, Cenaiz. 70)

Demek ki, kabrin sıkması konusunu, dünyadaki toprakla değil, kabir âleminin kendine özgü ve ruhun girdiği yeni libasa yapılması şeklinde değerlendirmek gerekir. Müminleri de annenin çocuğunu bağrına basması gibi görmeliyiz.

Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet