Rahmet aşmış ise, cehennemlik neden çok?

Allah, “Rahmetim gazabımı aşmıştır.” buyurmasına rağmen neden cehennemliklerin çok olacağı söyleniyor?

Değerli kardeşimiz,

Cehennem, Yüce Allah’ın adaletinin bir tecellisidir. Allah’ın sonsuz rahmeti olduğu gibi sonsuz adaleti de vardır. Bu sebeple cehennem, zulmün ve inkârın karşılıksız kalmadığı bir adalet yurdudur.

Kuran’da, “Mümin kimse, yoldan çıkmış kimse gibi olur mu? Bunlar bir olmaz.” (Secde, 32/18) buyrularak, iyilerle kötülerin aynı sonuçta birleşmeyeceği bildirilmiştir. Eğer herkes hiçbir ayrım olmadan aynı sonuca ulaşsaydı, bu adalet ve hikmetle bağdaşmazdı.

İnsan, dünyada irade sahibi olarak yaratılmıştır. Allah Teâlâ insana doğruyu da yanlışı da göstermiş, peygamberler ve kitaplarla hak yolu açıklamıştır. Buna rağmen bazı insanlar inkârı, zulmü ve günahı tercih etmektedir. Cehenneme gidenlerin çokluğu da insanların kendi tercihleriyle ilgilidir.

Bununla birlikte, “cehennemliklerin çokluğu” meselesini değerlendirirken Allah’ın rahmetinin büyüklüğünü unutmamak gerekir. Çünkü Allah, kullarına zerre kadar haksızlık etmez; tövbeyi kabul eder, iyilikleri kat kat yazar ve rahmeti gazabını geçmiştir.

Ayrıca kimin kesin olarak cennetlik veya cehennemlik olduğunu bütünüyle Allah bilir. Bizim görevimiz, Allah’ın rahmetinden ümit kesmeden, O’nun adaletinden de emin olarak kulluk etmeye çalışmaktır.

Diğer taraftan, iman ile vefat eden kimseler, günahları sebebiyle cehenneme girseler bile orada ebedî kalmazlar; cezalarını çektikten sonra Allah’ın rahmetiyle cennete girerler.

İslam’dan hiç haberi olmayan kimseler ise, bazı alimlere göre hak dini bilmedikleri için doğrudan sorumlu tutulmazlar. Bunlar ebedî cehennemde kalmazlar; varsa kul hakkı ve benzeri hususlardan hesaba çekilebilirler.

Bu durumda, ebedî olarak cehennemde kalacak olanlar; kendilerine hak dinin, peygamberin ve İslam’ın mesajı ulaştığı halde bile bile inkarı tercih ederek küfür üzere ölen kimselerdir.

İdamı hak eden bir kimseye müebbet hapis verilmesi ve cezasını çektikten sonra hapishane şartlarının iyileştirilmesi nasıl büyük bir merhamet sayılırsa, buna benzer şekilde; kendisine hak din, peygamber ve hakikat bilgileri ulaştığı halde inkar ederek kafir olarak ölen bir kimsenin tamamen yok edilmemesi, aksine varlığının devam ettirilmesi de rahmetin bir tecellisi olarak değerlendirilebilir.

Ayrıca bazı alimlerin ifade ettiği üzere, cehennem ehlinin zamanla oraya bir tür ülfet peyda etmeleri, yani alışmaları ve ilk dehşetin sürekli aynı şiddette devam etmemesi de rahmetin ayrı bir yönü olarak görülebilir.

Bu bakımdan, hem cezanın devam etmesine rağmen tamamen yok edici olmaması hem de cehennem ehlinin hallerinin zamanla farklı bir boyut kazanması açısından bakıldığında, Allah’ın rahmetinin yine gazabını geçtiği söylenebilir.

Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet