Ölüm rabıtasını açıklayan hadis var mı?

Rabıta-i mevt.
Efendimizin ölüm rabıtasını tasvir ettiği bir hadis var mıdır varsa paylaşabilir misiniz?

Değerli kardeşimiz,

Ölümü hatırlamak kalbi Uyandırır

İnsan, hayatın koşuşturması içinde çoğu zaman ölümü unutur; sanki hiç ölmeyecekmiş gibi planlar yapar, dünyanın geçici nimetlerini kalıcı zanneder. Hâlbuki ölüm, herkes için kaçınılmaz bir hakikattir. Ne zamanı bellidir ne de şekli...

Dünyaya gelmeden önce hangi anne ve babadan dünyaya geleceğimizi bilmiyorduk. Aynı şekilde bugün de ne zaman, nerede ve hangi sebeple bu dünyadan ayrılacağımızı bilmiyoruz. Bir trafik kazası mı, bir hastalık mı, ani bir kalp krizi mi, yoksa bambaşka bir sebeple mi? Bunu yalnızca Allah bilir.

Her gün yüz binlerce insan bu dünyadan göç ediyor. Genç-ihtiyar, zengin-fakir, hasta-sağlam... Ölüm hiçbir ayrım yapmıyor. Kaldırılan her cenaze bize sessizce şu gerçeği hatırlatıyor:

"Bugün başkasını götüren ölüm, yarın seni de bulacaktır. Öyleyse gaflet içinde yakalanma. Ölüm meleği seni Rabbine isyan hâlinde değil, O'na yönelmiş bir kul olarak bulsun.”

İşte bu hakikati sık sık hatırlamaya ve ölüm üzerinde tefekkür etmeye **rabıta-i mevt** denilir.

Kur'an-ı Kerîm'de:
"Her nefis ölümü tadacaktır." (Âl-i İmrân, 3/185)
ve
"Muhakkak ki sen de öleceksin, onlar da ölecekler." (Zümer, 39/30)
buyurularak bu hakikat sürekli hatırlatılır.

Peygamber Efendimiz (asm) de, "Lezzetleri yok eden ölümü çokça hatırlayınız." (Tirmizî, Zühd, 4; Nesâî, Cenâiz, 3)
buyurarak müminleri ölümü tefekkür etmeye teşvik etmiştir.

Ölümü düşünmek, hayattan kopmak veya karamsarlığa kapılmak demek değildir. Asıl maksat, dünyanın geçici olduğunu unutmamak ve ahiret için hazırlıklı yaşamaktır.

Bunun için insanın kendisini ölmüş, yıkanıyor veya kabre konuluyor şeklinde hayal etmesine de gerek yoktur. Yapılması gereken, hakikate bakmaktır. Bir gün mutlaka kendi cenazemizin kaldırılacağını, sevdiklerimizden ayrılacağımızı, yaşadığımız neslin de zamanla yok olup gideceğini ve nihayet bu dünyanın da son bulacağını düşünmek yeterlidir.

Böyle bir tefekkür, insanın uzun ve bitmez tükenmez dünya emellerini azaltır; kalbini ahirete yöneltir.

Ölümü sık sık hatırlayan kimse, günah işlemeye karşı daha dikkatli olur. İbadetlerini ertelemez. İnsanlarla helalleşmeye önem verir. Kin, haset ve dünya hırsı yavaş yavaş azalır. Malın, makamın, gençliğin ve güzelliğin geçici olduğunu daha iyi kavrar. Boş ve faydasız işlerle ömrünü tüketmek istemez.

Aslında her gün gördüğümüz cenazeler bize en büyük nasihattir. Her biri adeta şöyle seslenmektedir:

"Bizim için fırsat sona erdi; sizin için ise hâlâ devam ediyor. Biz artık bir secde daha edemiyor, bir tövbe daha edemiyor, bir iyilik daha yapamıyoruz. Siz ise hâlâ bunların hepsini yapabilecek durumdasınız. Öyleyse bu nimetin kıymetini bilin."

Ölüm, mümin için yok oluş değil; geçici dünya hayatından ebedî hayata açılan bir kapıdır. Peygamber Efendimiz (asm) şöyle buyurmuştur:

"Kabir, ya cennet bahçelerinden bir bahçe yahut cehennem çukurlarından bir çukurdur." (Tirmizî, Kıyâmet, 26)

Bu sebeple yapılması gereken, ölümden korkup onu hatırlamaktan kaçmak değil; ölüm gelmeden önce ona hazırlanmaktır. Çünkü ölümün vakti gizlidir; fakat hazırlığın zamanı bugündür.

İnsan zaman zaman kendi kendine şu soruyu sormalıdır:

"Eğer bugün Rabbimin huzuruna çıkacak olsaydım, buna hazır mıydım?"

Bu soru, kalbi uyandıran, ihlası kuvvetlendiren ve insanı daha şuurlu bir kulluğa yönelten en tesirli muhasebelerden biridir.

Ölümü düşünmek insana ne kazandırır?

Rabıta-i mevt, insanı karamsarlığa sürüklemek için değil; hayatı daha anlamlı yaşatmak için vardır.

Ölümünü sık sık hatırlayan kimse;
Günah işlemeye karşı daha dikkatli olur.
İbadetlerini ertelemez.
İnsanlarla helalleşmeye önem verir.
Kin, haset ve dünya hırsını azaltır.
Malın, makamın ve güzelliğin geçici olduğunu daha iyi kavrar.
Boş ve faydasız işlerle ömrünü tüketmek istemez.

Böyle bir insan için ölüm korkulan bir yok oluş değil; vazifesini tamamlayan bir askerin terhis olması, imtihanını başarıyla bitiren bir öğrencinin sınıftan çıkması gibi yeni ve ebedî bir hayata geçiş olur.

Selam ve dua ile...
Sorularla İslamiyet