İslamî sınırları koruyarak zor durumda olan namahrem bir erkeğe saygılı ve gerekli iletişim yoluyla duygusal destek vermek caiz midir?

Duygusal destekle ilgili bir durumun İslamî hükmünü öğrenmek istiyorum. Psikolog değilim; ancak A-Level düzeyinde Psikoloji eğitimi aldım ve zaman zaman zor durumda olan insanları anlayıp onlara destek olabileceğimi düşünüyorum.

Eğer nâmahrem bir erkek gerçekten yalnız olduğu, incindiği, ihanete uğradığı veya duygusal olarak zor bir dönemden geçtiği için bana başvurursa; ona samimi tavsiyelerde bulunmam, cesaret vermem ve destekleyici sözler söylemem caiz midir?

Bunu tamamen İslamî sınırlar içinde tutmak istiyorum. Flört etmek, gece geç saatlerde konuşmak, gereksiz bir duygusal yakınlık kurmak, aşırı kişisel paylaşımlarda bulunmak veya bilerek duygusal bir bağlılık oluşturmak söz konusu olmayacaktır. Sadece sorunuyla ilgili olarak bana kendisi başvurduğunda cevap vermek ve iletişimi saygılı, ölçülü ve belirli bir amaç çerçevesinde tutmak istiyorum.

Endişem şu ki, hassas ve zor bir döneminden geçen bir kimseye sürekli destek olmak, zamanla onun bana duygusal olarak bağımlı hâle gelmesine veya nezaketimi romantik bir ilgi olarak yanlış anlamasına sebep olabilir.

Eğer daha sonra arkadaşlık, ilişki veya daha derin bir duygusal bağ kurmak ister ve ben bunu reddedersem, bana: “O hâlde en başta neden beni teselli ettin?” diyebilir.

Daha sonra sınırlarımı korumak için ondan uzaklaşırsam veya iletişimi kesersem, istemeden onu daha da incitebilirim.

Bu durumda İslamî açıdan nasıl bir denge kurulmalıdır?

Fitneden kaçınmak için, gerçekten duygusal desteğe ihtiyaç duyan namahrem bir erkeğe tamamen yardım etmeyi reddetmem mi gerekir?

Eğer onu soğuk bir şekilde geri çevirirsem ve bu durum onun ciddi şekilde duygusal olarak incinmesine sebep olursa, gerçekten zor durumda olan birine yardım etmeyi reddettiğim için günah işlemiş olur muyum?

İslam, duygusal, fiziksel, maddî, eğitimle ilgili ve diğer konularda zor durumda olan insanlara yardım etmeyi teşvik etmektedir. Peki yardım isteyen kişi nâmahrem bir erkek olduğunda, kadınlar bu yardım ve dayanışma ilkesini pratik olarak nasıl uygulamalıdır?

Eğer onu teselli etmek caizse, hangi sınırları kesin olarak korumalıyım? Hangi noktada ise iletişimi sonlandırıp başka bir kişiden veya profesyonelden destek almasını tavsiye etmeliyim?