- Bir ayette, şüphesiz namaz Allah'a derin saygı duyanlardan başkasına ağır gelir diyor. Ben de çoğu zaman namaz kılmaya üşeniyorum. Demek ki derinden saygı duymuyor muyum?
- Eleştirmiyorum, kırmıyorum insanları kendi çapımda ama kimseyi ama sanki onlar özellikle öğütlemişsin gibi tam tersi şekilde davranıyorlar. O an cevap da veremiyorum söylenen şeylere şaşırıp kalıyorum, içime atmış oluyorum, hep kafamda dolaşıyor. Tartışmaya girsem, geri cevap versem bu sefer de aman abartma, alıngansın gibi laflar duyuyorum. Yani yine laf işitmiş oluyorum.
- Ne yapmalıyım?
- Pat Pat cevap mı vermeliyim herkese yoksa benim de imtihanım bu şekilde olacak deyip nefsimi mı körüklemeye mı çalışmalı mıyım?
- Kendi ailem bize geldiğinde rahatım ama kocamın ailesi geldiğinde çok geriliyorum böyle hissetme yanlış mı?
- Kendi ailem geldiğinde sıkıntı yok fakat eşimin ailesi geldiğinde çok fazla geriliyorum. Çünkü benim ailem eşim ile kararlarımıza ya da evdeki düzenimize karışmıyor ama kocamın ailesi özellikle kayınvalidem karışmak istiyor. Bir şey olduğunda hemen fikrini belirtiyor, eşimi işe uğurlamak istiyorum mesela benden önce o kapıya yöneliyor her şeyi merak edip soruyor bunlardan rahatsız olduğum için geriliyorum. Böyle olması normal mi?
- Dua ediyorum kendim için de onlar içinde ama bu duygulara engel olamıyorum rahatsız oluyorum. Ne yapmalıyım?
- Bu duygularım yanlış mı?
