- Bir takım hadisler bazı ayetlerle çakışıyor gibi?
- Hadiste şöyle diniyor:
"Hanımına dışkı yerinden yaklaşan kimse lanete uğramıştır."
"Erkeğe veya kadına arka yoldan yaklaşan kimseye Allah, rahmet bakışıyla bakmaz." (bk. Ebû Dâvûd, Nikâh, 45; Müsned, I, 86; II, 444; Tirmizî, Taharet, 102; Mişkatü'l-Mesabih, II, 184)
- Halbuki tövbe eden için Zümer suresinden 53-54 numaralı ayetler de şöyle:
“De ki, ey kendi aleyhlerine haddi aşan kullarım! Allah’ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Çünkü Allah bütün günahları affeder. O çok bağışlayan ve çok merhamet edendir. Size azap gelip çatmadan ve artık yardım göremeyeceğiniz zaman gelmeden önce Rabbinize yönelin ve O’na boyun eğin.” (Zümer, 39/53-54)
- Hadisler diyor ki "lanete uğramıştır..." ve "... Allah rahmet bakışıyla bakmaz." burada bir tezat yok mu?
- Eğer Allah’ın lanetine uğramışsa ve Allah ona rahmet bakışı ile bakmazsa o zaman ayette bahsedilen ümit kalmamıştır (haşa) çünkü hüküm tek seferlik ve bağlayıcı görünüyor ve artık rahmet umacağımız tövbe imkanı da kalmaz.
- Yok eğer ayetin hükmü öne alınırsa hadislerin hükmü ne olur?
- Hadislerde tövbe etmek müstesna diye bir şey söylenmemiş! Ve eğer ayet ile amel edilirse haşa sanki Peygamber (s.a.v) efendimizin sözü boş laf imiş gibi hareket olmuş oluyor. Bu anlamda haşa sanki ayet ve hadisler çatışıyor.
- Bu tezadın halli var mıdır, bu çatışmaya rağmen tövbe ve dolayısı ile rahmet ümit edilebilir mi?