- Büyük günahlarım varken ibadet etmeye dua etmeye utanıyorum. Büyük günahlardan birini işliyorum, nişanlımla beraber yaşıyorum.
- İçimden dua etmek geliyor, namaz kılmak geliyor, özel gün ve gecelerde ibadet etmek geliyor ama kendimi yüzsüz hissediyorum.
- Tövbe sanki alay ediyormuşum gibi geliyor. Bu kadar büyük bir günahı işleyip nasıl kafamı secdeye götüreyim çok utanıyorum. Yani Allah katında ben her an uygunsuz biri değil miyim bu ibadetleri yapabilir miyim, kendimi çok dışlanmış kötü hissediyorum.
- Bu kadar korkuyorsam bu kadar önemsiyorsam niye yaptım bunu demez misiniz dersiniz. İnanın ben de kendime bunu çok soruyorum ama pişmanım, sonradan dank etti işte. Ama şimdi de ayırmak mümkün olmuyor. Seneye yazın inşallah evlenmeyi düşünüyoruz.
- Ben bir arada yaşadığımız evde Kuran okuyabilir miyim? Okumayı çok istiyorum ama sanki daha da günah olacakmış gibi geliyor.
- Size zahmet lütfen bana bir yol gösterir misiniz, bana biraz detaylı açıklar mısınız?