- Son zamanlarda yaşamdan hiç haz almıyorum. Yaşamak benim için bir hediye değil, tam tersine ağır bir yük gibi gelmeye başladı. Hayat gözümde anlamını kaybetti. Sevgilim yok, işim yok, bir evim, arabam ya da mutlu bir aile hayatım yok. Üniversitede hâlâ ilk senenin derslerini veremiyorum, ailemle sorunlarım var. Sevgili yapmadım, belirli mesleklerden uzak durdum, ama bu sefer yalnızlık ve işsizlik sorunlarıyla baş edemiyorum. Eskiden daha dinine bağlı, daha iyi bir insandım, ama şimdi işler sarpa sardı. Ne yaparsam yapayım hayatım düzelmiyor gibi hissediyorum. İşler kötü gitti, dolandırıldım, işsizim, ailemin baskısı altında eziliyorum. Geleceğe dair hiçbir umudum kalmadı.
- Namazlarımı kılıyorum ama ne kadar kabul oluyor, onu bile bilmiyorum. Sürekli kötü bir son bekliyor gibiyim, sanki elimde olan nimetler de birer birer gidecek ve sonunda cehenneme düşecekmişim gibi hissediyorum. Allah’a karşı kötü bir zanda bulunuyorum sanırım, çünkü her şey daha kötüye gidiyor gibi geliyor. Bu dünya zaten kötü, öbür dünya da böyle olursa ne anlamı var yaşamanın? Sanki hiçbir şekilde kazanamayacakmışım gibi hissediyorum.
- Hayatta güzel şeyler çok nadiren oluyor, o zaman da hemen elimden alınacak korkusuna kapılıyorum. Ümitsizliğe kapılmak kabul değil diyorlar ama artık dayanacak gücüm kalmadı. Umudum tükendi ve Allah’a dua ediyorum, bazen cevap alıyorum, bazen hiç cevap alamayacakmışım gibi geliyor. Sanki Allah beni terk etti, beni burada yapayalnız bırakacak ve sonunda başarısız olup cehenneme gideceğim. Artık yaşamaya devam etme motivasyonum kalmadı. Sadece ölemiyorum diye yaşıyorum. Çok yoruldum. Genç yaşıma rağmen birçok acı yaşadım. Artık geleceğe dair umudum kalmadı, son umudum da tükeniyor gibi hissediyorum.
- Bu konuda bana neler tavsiye edersiniz?
