- Yıllar önce bir dükkanımız vardı. Bu dükkanı bazı sebeplerden dolayı babam kendi üzerine alamayınca annemin üzerine yaptı, daha sonra gerekli primleri ödendikten sonra annem bağkurdan emekli oldu.
- Yanlız iki husus var;
1. Bu ödenen primin bir kısmı faizli para ile yapıldı.
2. Annem emekli olurken, emekliliği ve yaşı dolmuş pirimleri de eksiksiz ödenmişti ancak işlemleri yaparken bir sorun çıkmış; 6 ay, 1 yıl veya 2 yıllık vergi mükellifliğinde eksik olunduğu söylenmiş, babam da bu durumu bağkur memuruna söylediğinde bağkur memuru 200 veya 300 mark verirse bu işlemi kendilerinin halledeceğini söylemiş ve babam da vermiş. Ayrıca babam bu memurlara yemek falanda ısmarlamış.
- Şimdi tabi bu 19 yıl önce olan bir mesele ve bağkur memurunun babamdan istediği para rüşvet. Bu rüşvet olmasa annem 1 veya 2 yıl sonra maaş bağlanacakken bu rüşvet sayesinde hemen bağlanmış oldu.
- Şimdi annem yıllardır bağkurdan emekli maaşı alıyor bu şartlarda bu maaş caiz midir?
Dipnot; annemin üzerine dükkan vardır, emeklilik yaşı dolmuş ve primleri de eksiksiz ödenmiştir.
- Peygamberin Hz. Sevde ile evlenmesi.
- Havle Hatun, Hz. Peygambere Hz. Hatice’nin vefatından sonra şöyle dediği rivayet edilmektedir:
“Ey Peygamber, senin küçük çocuklarına bakacak biri bekar diğeri dul bayan lazım."
- Havle Hatun küçük çocuklarına bakacak cümlesini kullanmış mıdır? Çünkü o sıralar peygamberin bütün çocukları büyümüştü.
- Bu hadis sahih midir?
- Farz veya sünnetlerin sonunda okuyabilir miyiz?
Bir kere Resulullah sallallahu teala aleyhi ve sellem mescide girdiğinde Namazın sonunda teşehhüdü okuyan ve bu esnada “Allâhümme innî es-elüke yâ Allâhül-Ehadüs-Samedüllezî lem yelid velem yûled velem yeküllehû küfüven ehad. En tağfira lî zünûbî inneke entel Ğafürurrahîm.” diyen bir adama rastladı. Bunun üzerine Resulullah sallallahu teala aleyhı ve sellem üç kere “Bu kişi gerçekten affolundu, muhakkak ki bu kişi mağfiret olundu. Şüphesiz bu şahıs bağışlandı” buyurdu. (Ebu davut, salat: 186, no:987,1/374; Nesai Sifatu’s salat: 58 No: 1301, 3/52; Ahmed ibni Hanbel, el-Musned, No: 18974, 31310; Tebarani, Kitabu’d-du’a No: 616, 2/1076)