25 yaşında henüz genç bir öğretmenim, atanmak için çalışıyorum öncelikle duanızı beklerim inşallah. Maneviyata çok önem veren birisiyim ama anlamlandırmakta zorlandığım bir konu var. Çoğunluğu Müslüman olan bir ülkede yaşıyor olmamıza rağmen, çok özür dileyerek soruyorum ama neden çoğu ahlak sorunu tam da din temelli toplumlarda çıkıyor? Üstelik Müslüman olan insanlardan bahsediyorum.
Lütfen sözlerimi yanlış anlamayın, kimseyi kınayıp suizanda bulunmuyorum asla, lâkin hâl ortada. Onca kötülüğün içinde insanlar 'olsun yanlış yanlıştır herkes yapıyorsa bile ben yapmamalıyım' demiyor, üstelik zeytinyağı gibi de üste çıkıyorlar. Ahlakı sadece kadına indirgeyip özellikle kadınlarla ve onların iki bacak arasıyla ilgilenip de türlü türlü ahlaksızlıkları yapıp da ahkam kesenleri kastediyorum.
Nasıl bir ülke olduk ki biz?
Her şey tam olarak, huzur bulmadan namazı alelacele kılmak, değerini anlamadan saatlerce oruç tutmak, neyi öğütlediğini bilmeden Kuran okumak ve kalpten sevmeden inanmadan iman etmekle mi ilgili?
Hocam, elin gavuru derler ama bizden çok daha düzgün yaşıyorlar... Çocuklara taciz tecavüz etmezler, kadınları saçlarından tutup yerlerde sürünmezler, hırsızlık çalma çırpma, haksızlık nedir tam olarak bilmezler. Bizler onlardan katbekat daha iyi olmamız gerekmiyor mu?
Toplum olarak her sorumluluğu kadının namuslu olmasına yıkarsak erkek peki ben namusluyum olmalıyım der mi?
İnsan nasıl olur da bile baldızına yan gözle bakar ki? Kendinden kaç yaş küçük kızlara başka gözle bakar ki? Çok rahatsız edici bir durum.
Sizin görüşlerinizi merak ediyorum ama sizden ricam, lütfen kadınların bu muameleyi asla hak etmediklerini anlatmanızı rica ediyorum. Ben Kuran’a, en yalın, yalnız halimde bile beni gören duyan bilen bir yaratıcının olduğuna inanarak iman ettim. Cennette şöyle hayatım olsun, cennette şu verilecek bana diyerek iman etmedim. Bana kimse yokken bile o var olduğu için iman ettim. İnsanların istekleri garip, tuhaf ve anlamsız.