Modern Çağda Zihin Kontrolü, Hayal Dünyası ve Manevi Arınma (Tezkiye) Yolları
Elhamdülillah ibadetlerimi yerine getirmeye çalışan, manevi hassasiyeti olan bir gencim. Ancak günümüz sosyal hayatında şahit olduğum ahlaki bozulmalar, iğrenç tavırlar ve kötü sözler ruhumda derin bir yorgunluk ve kirlenmişlik hissi uyandırıyor. Bu dış etkenlerden kaçmak isterken kendi iç dünyama yöneliyorum; fakat bu sefer de aşırı yoğun bir hayal dünyasıyla karşılaşıyorum. Kurduğum hayaller ve zihnimden geçen düşünceler o kadar gerçekçi ve yoğun ki; bazen gözyaşlarına boğuluyor, bazen kendi kendime gülüyor, bazen de büyük bir utanma hissi yaşıyorum. Bu durum bende zihinsel bir dağınıklığa ve 'huzur-u kalp' kaybına neden oluyor.
Bu bağlamda şu hususlarda rehberliğinize ihtiyacım var:
1-) Dış dünyadaki bu manevi kirlerden (iğrenç söz ve fiillerden) etkilenmemek için bir müminin kuşanması gereken ahlaki 'kalkan' ne olmalıdır?
2-) İslam felsefesi ve tasavvufunda 'Havâtır' (kalbe gelen ani düşünceler) ve hayal dünyası nasıl yönetilir?
3-) Bu denli yoğun hayaller kurmak ve bunlara duygusal tepkiler vermek manevi bir hastalık mıdır, yoksa bir 'hal' midir?
4-) Zihnimi ve kalbimi arındırarak (Tezkiyetü'n-Nefs) tam bir dinginliğe ulaşmak için günlük hayatta hangi 'Murakabe' (Allah’ın her an izlediği bilinci) tekniklerini, vird veya tefekkür metotlarını uygulamalıyım?
5-) Ruhumun daraldığı bu modern zamanlarda, 'arınmış bir kul' olarak istikamet üzere yaşayabilmem için bana nasıl bir manevi reçete sunarsınız?
Değerli cevabınız için şimdiden teşekkür ederim.

Şimdi ben böyle bir tanı aldım. Veya bu gerçekten Rabbimin beni yaratma şekli. Onun mülkü olduğum için mülkünde istediği gibi tasarruf edebilir. Ki böyle. Ama mesela ilaç kullanmak konusunda kullanmalı mıyım bilemiyorum. İlaç kullanmak zorunda bırakılıyorum şu an. Bu ilaç kullanmam gereken bir tanı mı yoksa imtihan mı?

Bir daha günah işlememeye niyet etmek yanlış mı? Çünkü insan günah işler. Böyle bir beklentide olmak yanlış mı? Bir insan şimdiye kadar günah işleyip, hayatı boyunca bir daha günah işlememesi mümkün mü?

33 yaşındayım bugüne kadar defalarca giriştiğim başarmaya çalıştığım işlerde netice alamadım. Bunu böyle ifade etmek ne kadar doğru bilmiyorum ama rabbime asla bir sitemim yok. Bir kusur varsa benim yeteri kadar gayret etmediğimdendir. İmtihan olduğunun şuurundayım Allah’ın izniyle ancak imtihan diye durup beklemekte doğru değildir. Başımdan geçen birkaç olayı anlatıp sizden fikir almak yardımcı olacaktır inşallah.
Çocukluğumdan beri Cenab-ı Allah’ın rızasına uygun hareket etmeye çalışıyorum buna rağmen kusurlarımız var, daha iyi bir Müslüman olmak için sürekli dua ediyorum. İşte anlayamadığım nokta burada başlıyor hocam. Acizliğimi bildiğimden rabbime sığınıyorum bana güç kuvvet vermesi ve bir yol göstermesi için ancak sürekli durumum aynı. Haşa rabbimi suçlamıyorum, ben ne yapmış olabilirim ki rabbim halimi daha hayırlı bir hal ile değiştirmiyor. Eksik namazlarım mı, eksik ibadetlerim mi, ah mı aldım, anne babama bir yanlış mı yaptım düşünüyorum içinden çıkamıyorum. Çünkü rabbime dayandım tevekkül ettim kendi kusurlu samimiyetimle ancak tamamen terk edilmiş gibi hissediyorum. Maddi ve manevi ciddi bir bereketsizliği hayatıma çektiğime göre ben ne yaptım kusurum ne olabilir?

Kadının çalışma hayatına dahil edilmesi gerçekten ona verilmiş bir hak ve özgürlük müdür? Özellikle regl döneminde bile çalışmak zorunda bırakılması kadın açısından nasıl değerlendirilmelidir?