Bir başkasının günahlarına kendini yıpratacak şekilde üzülmekten nasıl kurtulunur? Bir kadın yapınca hiç yakıştıramadığım, onu tanıdığım ve yaptıklarına çok üzüldüğüm için ve ayrıca düzelmesini istediğim ve belki de hiç öyle biri olmamasını istediğim birisi var. Bu sürekli aklımda dolanıyor. Başkasının sürekli girdiği büyük günahların psikolojik olarak verdiği zarardan nasıl kurtulunur?

- İnternette okuduğum kadarıyla Tebük Gazvesinde ordu açlık çekiyor. Sahabeler develerini kesip yemeleri için izin istiyorlar. Peygamberimiz izin veriyor. Sonra Hz. Ömer'in teklifi üzerine bunun yerine bereket duası yapılıyor...
- Bu olay tam olarak nasıl olmuştur. Kaynaklı olarak açıklar mısınız? 

Kuran-ı Kerim'i hatmedene, altmış bin melek istiğfar eder, anlamında bir hadis var mı?

"Dünyada bir kadın kocasını üzerse, o kimsenin hûrilerden olan hanımı o kadına şöyle seslenir: - Allah canını alsın! Üzme onu! O senin yanında şimdilik misafirdir. Yakında senden ayrılıp bize kavuşacaktır. " Bu sahih bir hadis midir? Eğer sahihse buradaki "üzmek" ciddi anlamda eziyet etmek anlamına mı geliyor? Oysa erkekler eşlerine daha fazla eziyet ediyorlar. Bu tarz hadislerin (eşini üzerse lanetlenmesi, günahkar olması) her zaman kadınlar için olmasının nedeni nedir? Erkekler için bu tarz hadisler var mı? (Örneğin karısını üzen veya ona eziyet eden erkeklerin lanetlendiği veya ciddi anlamda kınandığı) Şimdiden çok teşekkür ederim