- Kendimi bildim bileli annemle hiç anlaşamıyoruz. Kendisi bu hayatta hiçbir şeyden memnun olmuyor, hep ağzında şikayet, sürekli kınama.
- Bu zamana kadar annemi “çok şükür” derken hiç duymadım. Hep olumsuza odaklanıyor, çok güzel temiz bir evimiz ve eşyalarımız var iken “Evimiz çok pis, eşyalarımız çok eski” diyor hep.
- Kapıyı bir dakika geç açsak ona bile kızıyor. Hiçbir şeyimi onunla paylaşamıyorum hep kınıyor. Bazı konularda anne beni kırıyorsun diyorum, bu sefer de yaptıklarını başa kakar gibi yapıyor, “Ben sana kıyafet alıyorum, senin için masraf ediyorum.” diyor.
- Kızdığı zamanlar bana fahişe, edepsiz diyerek hakaret ediyor...
- Siz bu konuda bana ne tavsiye edersiniz?
- Allah rızası için anneme nasıl davranmalıyım, onunla nasıl iletişim kurabilirim?