“Allah’ın her şeye gücü yetiyorsa niye çocuklar ölüyor? Allah ya güçlü değil ya da iyi değil” sorusunu çokça duymuşsunuzdur.
- Bunun yanında “Allah’ın emirlerine karşı gelenler, faiz yiyenler, hırsızlık yapanlara bir şey olmuyor, durumları iyi” gibi sorularda var. Bu sorulara genel olarak verilen “Allah’ın gücü her şeye ama insanlara özgür irade vermeyi tercih etmiştir. Sebep-sonuç ilişkisinde Allah gereğini yapana verir” gibi cevapları da iyi biliyorum.
- Peki o zaman neden kıssalarda İbrahim’i ateşin yakmadığı, Yunus’u balığın yutmadığı gibi şeyler söyleniyor?
- Neden “bütün insanlar size kötülük yapmak için toplansa Allah istemedikçe yapamazlar“ deniliyor?
- Sebep sonuç dairesi içinde yaşıyorsak neden dua ediyoruz?
- Demek istediğim eğer dünyadaki kötülükleri özgür irade, sebep sonuç ilişkisi içerisinde açıklayacaksak, insanlara niye bu kıssalarla umut veriliyor?
- Neden her yıl milyonlarca çocuk ölürken insanlara “bütün insanlar sana karşı olsa bile Allah istemedikçe bir şey olmaz” deniliyor?
- Şöyle denilse daha dürüst olmaz mıydı: “Ateş İbrahim’i yakmadı ama sizi yakar çokta şey yapmayın. Allah istemedikçe bütün dünya gelse bir şey olmaz, ama Allah genelde karışmaz çünkü özgür irade var.”
- Ya da dua bize ne kazandıracak?
- Dua edeceğimize sebeplerin peşinden koşalım zaten o şeyi elde edip etmeyeceğimiz o sebeplere bağlı. Çocukları, sebep sonuç ilişkisi bozulmasın diye (ki yoksa imtihan olmaz), tecavüzden açlıktan korumayan Allah, bana araba almam için niye yardım etsin?
- Bu dürüst bir yaklaşım mıdır? Tutarlı bir yaklaşım mıdır?