- İnanç bakımından çok zayıf, dini hor gören, ateist, Hristiyan ve daha nice farklı inanışlara sahip insanlarla çalışıyorum. Tavrım nasıl olmalı?
- ​Bir hastahanede çalışıyorum ve mevcut şartları göz önünde bulundurarak diyebilirim ki başka yere gitme gibi bir lüksüm yok. İnanan insan sayısı çok çok az. Mevcut popülasyonun %20si falan ama onlar da ne kadar olabilir ki?
- Kendimi de bu gruba koyuyorum. Bulunduğum yerdeki insanlar inanmamakla beraber deliller sunup inancımı sorgulama çabasına girmeye çalışıyorlar şükür ki böyle bir şeye izin vermedim vermem de. Belki tam manasıyla kulluk vazifemi yerine getirmesem de Allah'ın vaadi haktır ve ölümden sonra uyanış vardır. Allah'ın varlığına birliğine inancım tamdır.
- Ama üzüldüğüm nokta çok fazla var. Şahit olduğum konuşmalar beni rahatsız ediyor ve açıkçası sesimi çok çıkarmıyorum. Her dine mensup insan var. Ama özellikle İslam inancına karşı olan tavırları daha farklı. Benim bu insanlar ile iletişimimi kesmek gibi bir lüksüm yok. Çalışıyorum onlarla birlikte. Kendileri ile normal muhabbetimiz oluyor tavrımı bildikleri için benimle bu konulara girmiyorlar. Bunlarla görüşmem konuşmam (normal hayat), arkadaşlık etmem ne denli doğru?
- Eğer sadece insanlık kısmını konuşursak çok çok iyi insanlar ama ateist Hristiyan vs. Bunların ikramlarını da almamamız gerekiyor diye biliyorum.