- Babam yıllardır anneme eziyet ediyor, dayak atıyor, annem yıllardır sabrediyor. Yine savunmasız kadıncağızı, incir çekirdeğini doldurmayacak sebepler için dövmüş, ben evliyim ve annemi hemen yanıma (memlekete uzak bir ile) aldım.
- Babamla da seviyeli konuşuyorum, hatta gerekmedikçe konuşmuyorum da denilebilir. Bu tür durumlarda çocukların tavrı ne olmalıdır?
- Ben ölene kadar anneme bakarım inşallah. Kardeşim de var oda evlenecek ve düğün arifesinde çok sinirli babama o da konuşmuyor. Ne yapmalıyız, yaptığımız doğru mu?
- Babamıza tavır almamızın bir vebali var mı?
- Annem onca yeni fırsat verdi ama yine ayni olunca artık boşanmayı düşünüyor…