Olumlu düşünmenin dinimizdeki yeri nedir? Bununla ilgili çeşitli kitaplar var ve bunlar insanın aklını biraz karıştırabiliyor. Zaman zaman korktuğum başıma geldi deriz. Bunu ben de yaşadım. Bunun doğruluğu var mıdır? Korkularımıza çok fazla yoğunlaştığımızda, beynimiz bu olayları kendimize çekmede etkili midir? Çok sevdiğim bir din hocam, kötü şeyleri çok fazla düşünme derdi. Hep güzel şeyler düşünürsek ve iyi şeylerin olacağına inanırsak (tabi ki dua, ibadet ile beraber) hayatımız bu yönde mi ilerler?
Mümin, müminin aynasıdır, hadisini kısaca açıklar mısınız? Aslında asıl öğrenmek istediğim, baktığımız zaman, karşımızdaki kişideki gördüğümüzün bizde de olduğunu mu ifade eder. Veya bizde yok olan bir şeyi karşımızdakinde göremeyiz miyiz? İslami hayat yaşayan birisi, nefsinin peşinde hayatını geçiren birine baktığında gördükleri kendinde olmayan özellikler var. Bu nasıl açıklanabilir? Kendinde olmayan özellikler görüyor. Bu bakanda da olduğunu mu gösterir? Gördüğümüz bizde var göremediğimiz bizde yok mu?
