Avf bin Haris Allah Rasulünün yanına koşarak şöyle dedi: Ey Allahın Rasulü Allahı güldürecek kadar Onun hoşuna gidecek amel nedir, söyler misin? ?Zırhsız ve kalkansız düşman saflarına dalıp iman gücüyle cesurca savaşanın amelidir...? Avf zırhını çıkardı ve delicesine meydana koştu... öldürülünceye kadar birçok düşmanı öldürdü... (İbn İshak, Siretu Rasulillah, 445) Bu bilgi doğru ise burada Peygamberimiz tedbirsizce bir ölüme zemin hazırlamış gibi gözüküyor bu doğru mudur?
Imam-i Gazalinin İhyasında: Hasan Basrî şöyle demiştir: 'Gıybetçiye, helâllik istemek değil Allah'tan günahının affını istemek kâfi gelir. Bunun yeterli olduğuna Enes b. Mâlik'ten rivayet edilen hadîsle istidlâl edilir: Enes (r.a) Hz. Peygamber'in şöyle buyurduğunu rivayet eder: Gıybetini yapmış olduğun kimsenin gıybetinin kefareti, onun için istiğfar edip, af talep etmendir. (İbn Ebî Dünya) Mücahid şöyle demiştir: 'Kardeşinin etini yemenin kefareti, onu övmen, hayırla kendisine dua etmendir'. Buna göre gıybetini yaptığımız insanlardan helallik almaya gerek yok mu?
